صدو پنجاه سالگی تولد زوراوار آندرانیک
فداییان ارمنی؛ بازوان نظامی انقلاب مشروطه
نقش فداییان ارمنی در جنبش مشروطه ایران، فراتر از یک مشارکت ساده و نمادین بود. پس از «کنگره چهارم حزب داشناکسوتیون» در سال 1907، این نیروها به صورت تشکیلاتی و حرفهای وارد میدان شدند. از دفاع استراتژیک در تبریز به رهبری نیکول دومان در کنار ستارخان، تا فرماندهی یپرمخان در فتح تهران، فداییان ارمنی ستون فقرات نظامی مشروطهخواهان را تشکیل دادند. آنها با انتقال دانش جنگهای پارتیزانی و تأمین لجستیک از قفقاز، موازنه قدرت را در برابر نیروهای استبداد تغییر دادند. انگیزه اصلی این جانفشانی، باور به این بود که استقرار دموکراسی در ایران، امنیت و عدالت را برای تمام اقلیتهای مذهبی به ارمغان میآورد.
منابع برای مطالعه بیشتر:
برای درک عمیقتر ابعاد فنی و سیاسی این حضور، مطالعه منابع زیر پیشنهاد میشود:کتاب «ارمنیان ایران در سده بیستم» – به کوشش دکتر آرپیار آصلانیان
تاریخ مشروطه ایران – نوشته احمد کسروی (بخشهای مربوط به نبرد تبریز)
یادنامهی یپرمخان – گردآوری شده توسط حزب داشناکسوتیون
مقالهی «نقش ارمنیان در انقلاب مشروطه» – فصلنامه پیمان
یادش جاوید
پاسخ دادنحذف